

|
Yıllardır evde köpek beslemek istiyorum diye gözyaşı döktüm, annem istememişti... Sonunda bakımı en azından daha kolay diyerek kedi almama izin verdi... Ben genelde hayvanları severim zaten ama köpeğin yeri bir başkaydı benim için, herşeye rağmen engel olamadığım hayvan sevgisini bir kedi alarak gidermek istedim... Başta kedinin köpeğin yerini tutmayacağını düşünmüştüm... Yanılmışım... Minicik patilerini gördüğüm anda işte budur dedim, alıp evimize getirdim seni, oynarsın diye rengarenk toplar aldık ama sen oyun oynamak ister gibi değildin... Hep bi sıcak arayışı içindeydin, hep koynumdaydın, patilerinle sıkardın parmağımı, burnunu boynuma dayayıp uyurduk, belki sadece 2 gün uyuduk böyle ama çok güzeldik... Seninle her saniye ödüldü benim için keşke keşke daha erken bi kedim olsun isteymişim dedim... Sonra gün geçtikçe halsizleştin sen, gözüm önünde ölüme direndin resmen, tir tir titredin ve ben karşında çaresiz kaldım... Apar topar hayvan hastanesine götürdüğümüzde senin için yapılacak birsey olmadığını öğrendik... Ama direndik seni yaşatmak için, sende yediğin onca seruma, yapılan onca iğneye gıkını çıkartmayıp bu savaşta üstne dşeni yaptın... 1,5 saat önce öğrendim daha fazla dayanamadığını minik bedenin... Seninle yaşadığım bi kaç gün için sana çok teşekkür ederim... Doğduğun gün seni ticari amaç uğruna alıp buraya getiren o kötü insanların zalimliğine dayanamayacak kadar narindin zaten, dayanamadın fazla, gidişinle hayatımdaki en güzel renklerden birini de yanında götürdün... Resimlerine bakmaya dayanamıyorum, bağıra çağıra ağlamak istiyorum... Verdikleri zararı karşulayacaklarını söylemişler, düşündükçe deli oluyorum... Bana seni geri getiremeyecekler... Hastane yolunda beni kurtar der bakışlarını unutamicam hiçbir zaman, gözlerinin yaşardığı anı da, kimse anlamayacak belki bu kadar kısa sürede bu kadar çok nasıl sevdim seni... ama sevdim işte ötesi yok... Bize bunu yaşatanlar cezasız kalmaz umarım... Hoşçakal minik meleğim... 18.02.2010 2010, 22:16 |
©2005-2011 PetArkadaş (farscape, 7.0.031)